Er zijn plekken in de natuur waar ik het landschap ervaar als onmetelijk en zonder de mens: im.mens. Ik voel dat ik daar maar een passant ben in de tijd. Kustgebieden langs de Noordzee: Oranjezon, Noorderleeg (Noarderleech), Wissant en de Schelde delta zijn voor mij zulke plekken.
Deze im.mense landschappen probeer ik te ontdekken, te onderzoeken en vooral te ervaren. Reizen, fietsen en wandelen. Ik maak foto’s en zoek daaruit een passende compositie. Daarmee ga ik schetsen op papier. In de loop der jaren ben ik deze schetsen als zelfstandig werk gaan zien. De schetsen zijn de basis voor de doeken.
Bij het vastleggen van het landschap voel ik me verbonden met een traditie van landschapsschilders. Het is fijn om ze te bestuderen en in hun wereld te stappen. ‘De schilders begrijpen de natuur en hebben haar lief, en leren ons zien’, volgens Vincent van Gogh. Ik ben me ervan bewust dat de momenten in de natuur van tijdelijke aard zijn, niets blijft, alles gaat voorbij ook het landschap; Panta Rhei.
Opleiding
1993-1995: Etsen, Ton Lamper Schilderen
Theo Jordans Cultuurhuis Middelburg
2005-2011: Hogere Graad Schilderkunst
Nico de Guchtenaere, Kunstacademie Eeklo
2020: Cursus Boekbinden
Grafische Werkplaats Amsterdam
2022: Colleges Natuur en Landschap Historie Nederland
Vrije Academie Amsterdam
Exposities (selectie)
1996: Vleeshal Middelburg (groepsexpositie)
2009: Galerie Postart
2012: Expositieruimte de “Pluyme”
2019: Gemeentehuis Zierikzee
Ik woon en werk op Walcheren.
In de Middeleeuwen (1100) beschreef men een Walchenaar ‘hardnekkig, somber en ruw, wisselend als de zee, door geen heren en door geen wetten bedwongen; het vreest niets of niemand en gelooft slechts, wat het voor zijn ogen ziet’ (Thiofridus).